ROZBIEŻNOŚĆ W PISOWNI

Pod tym kątem można porów­nywać ze sobą systemy graficzne, za pomocą których oznaczone są m, piś­mie elementy dźwiękowe różnych języków. Ograniczę się w tej chwili do poruszenia kilku zaledwie kwestii wiążących się z tym bardzo roz­ległym zagadnieniem.W pisowni polskiej rozbieżność między mową a pismem jest stosun­kowo nieznaczna. W związku z takimi na przykład napisami, jak tale, cep, hot, dom, las, stwierdzamy ścisłą odpowiedniość liter i głosek, napi­sy są sekwencjami liter, brzmienia wyrazów sekwencjami odpowiednich głosek, w takim natomiast napisie, jak chrząszcz, odpowiedniości graficzno- fonetycznych nie ma: o właściwym odczytaniu tego napisu nie rozstrzygają korelacje wyobrażeń poszczególnych liter i odpowiadających tym literom brzmień, ale rozstrzyga znajomość polskiej konwencji graficznej, zgodnie z którą znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie litery c i h, r i z, s i z, c i 0 ujmujemy jako dwuliterowe, ale pod względem funkcji jednolite znaki głosek [*], [z], [ś], [c].

Witaj na moim blogu! Jestem zapalonym pasjonatem wędkarstwa będę tutaj zamieszczał artykuły o takiej tematyce. Serdecznie zapraszam do czytania i aktywnej dyskusji w komentarzach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)