BRAK PODSTAW

Nie mamy jednak podstaw do tego, aby twierdzić, że znaczenie każdego z dwóch wymienionych wyrazów pozostaje w bezpośrednim związ­ku z korelacją spółgłoski nagłoskowej dźwięcznej z odpowiadającą jej spółgłoską bezdźwięczną (d : t) bądź też bezdźwięcznej — z dźwięczną (< : d). Funkcjonalna zależność znaczenia wyrazu dama od jego nagłosu nie ogranicza się tylko do korelacji d : t w parze wyrazowej dama : tama, bo możliwa jest seria innych korelacyj, a więc: dama, tama, gama, fama, jama, lama, mama, rama, sama. Można oczywiście powiedzieć, że intere­sują mis ze stanowiska systemu fonetycznego danego języka te mini­malne różnice między głoskami, które mogą stanowić o korelacjach czy opozycjach szeregów głosek: taką minimalną różnicą może być w języku polskim różnica między twardym p a miękkim p’, ale nie bywa nią różnica między p a p% (pomijając sporadyczne przykłady: pala, pchała albo tus: txus — tuż : tchórz-, w tych sporadycznych przykładach warunek diakry­tycznej funkcji oboczności p : px zostaje spełniony tak jak w parze dama : tama mimo sporadycznego charakteru oboczności).

Witaj na moim blogu! Jestem zapalonym pasjonatem wędkarstwa będę tutaj zamieszczał artykuły o takiej tematyce. Serdecznie zapraszam do czytania i aktywnej dyskusji w komentarzach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)